Elias en Giovanni vertellen over hun ervaring met het ESF-project We Go to Work

Afgelopen vrijdag bracht Vlaams minister van Werk Hilde Crevits een bezoek aan het ESF-project ‘We Go to Work’ van UZ Gent en het Gespecialiseerd Team Bemiddeling (GTB). Met het project zetten de partners in op de re-integratie van langdurig zieken, door de begeleiding naar werk al op te starten tijdens de revalidatie in het ziekenhuis. Sinds de start van het project slaagde het interdisciplinaire team erin om 125 mensen te helpen. Elias en Giovanni vertellen over hun ervaring.

Het ESF-project ‘We Go to Work’ kwam tot stand binnen de ESF-oproep ‘Outreach & Activering’. Met deze oproep wil ESF Vlaanderen organisaties aanzetten om outreachende acties op te zetten om inactieven te laten participeren aan de arbeidsmarkt. ESF tracht zo een antwoord te bieden op de uitdagingen van de arbeidsmarktkrapte.

GTB greep deze mogelijkheid met beide handen aan en zette overal in Vlaanderen partnerschappen op, in samenwerking met VDAB en verschillende zorg- en welzijnsinstellingen. Sinds zes maanden loopt er een pilootproject in UZ Gent. Samen helpen UZ Gent en GTB patiënten weer op weg naar de arbeidsmarkt, door de patiënten al tijdens de revalidatie in het ziekenhuis te begeleiden in hun zoektocht naar werk. De integratie van werk en zorg op één plaats leidt tot resultaat, vindt GTB-stafmedewerker Pieter Vaes:

“Doordat we tijdens de revalidatie letterlijk aanwezig zijn in het revalidatiecentrum, zijn we ter plaatse wanneer werk ter sprake komt. Dat verlaagt de drempel voor patiënten. Bovendien verloopt het uitwisselen van informatie tussen zorgverstrekkers en onze bemiddelaars veel vlotter. Dat komt de re-integratie van de patiënt alleen maar ten goede.”

Die interdisciplinaire samenwerking zorgt er niet enkel voor dat de drempels verlaagd worden voor patiënten om het over terugkeer naar werk te hebben, het maakt ook dat ze een stuk zelfwaardering herwinnen.

Freddy Van Malderen, directeur VDAB Oost-Vlaanderen: "Bij mensen die geconfronteerd worden met een revalidatie hebben we heel vaak de neiging om te kijken naar datgene wat ze niet meer kunnen, terwijl we net het tegenovergestelde moeten doen. Onderzoek heeft aangetoond dat hoe sneller iemand opnieuw kan aanknopen met een traject naar werk, hoe groter de kans dat die effectief opnieuw aan de slag raakt. Dit project is daarom een heel knap voorbeeld van laagdrempelige dienstverlening, op maat van de doelgroep.”

  

(©Christophe Vander Eecken / Imagestories) 

Getuigenissen van Elias, Giovanni en Sofie

Elias is één van de patiënten die tijdens zijn revalidatie besloot om deel te nemen aan het pilootproject. Voor zijn ongeluk was hij aan de slag als zelfstandig schilder, vandaag werkt hij deeltijds als schilder bij KASK.

Elias: “Na een val uit een raam had ik zware letsels aan mijn bekken en rechterarm en -pols. Ik had ook een hersenbloeding en mijn oogkas was gebroken. Door het ongeval heb ik echt zwarte sneeuw gezien, want ik vreesde dat ik niet meer zou kunnen stappen. Met revalidatie, kiné, ergotherapie en zwemmen ben ik erdoor geraakt. Relatief snel tijdens het revalideren heb ik Katrien en Sofie leren kennen. Ze hebben mij goed begeleid, zowel bij sollicitatiegesprekken als mijn cv. Er stond een vacature open bij KASK en daar ben ik dan op gesprongen. Ik kon niet stilzitten, ik wil vooruitgaan. Het team heeft mij erdoor gesleurd om te geloven dat ik opnieuw zou kunnen werken. Ik ben er echt heel content van.”

(©Christophe Vander Eecken / Imagestories)

Het behandelteam van UZ Gent en GTB werkt op maat van mensen. Sommige patiënten hebben vroeg in hun revalidatietraject al vragen over werk, voor anderen volstaat het om te weten dat het team beschikbaar is om te helpen zodra ze daar nood aan hebben. Elias was vrij snel in de revalidatie al bezig met hoe hij opnieuw aan de slag zou kunnen gaan. Het team heeft daarop heel wat gesprekken gehad met hem, om in te schatten wat zijn verwachtingen over werkhervatting waren. Ze polsten naar zijn jobuitvoering voor het ongeluk, om bepaalde elementen ervan te integreren bij therapiesessies. Zo kon Elias bijvoorbeeld een schilderstage doen bij de technische ploeg van UZ Gent, om te ervaren hoe het zou zijn om opnieuw te schilderen, zonder de prestatiedruk die een job met zich meebrengt.

Sofie Broukaert, werkcoach bij GTB: “We hebben de jobzoektocht opengetrokken en verschillende opties bekeken, zoals werken in de grafische sector. We maken mensen altijd duidelijk dat er nog andere mogelijkheden zijn om geleidelijk opnieuw aan de slag te gaan. Dat hoeft niet per se in de oude functie, of voltijds.”

Ook Giovanni overweegt momenteel verschillende mogelijkheden om opnieuw aan het werk te gaan, maar dat blijkt in de praktijk niet altijd even gemakkelijk.

Giovanni: “Door een verkeersongeluk op mijn 16e heb ik jarenlang gesukkeld met mijn voet. Ondanks de therapie is mijn voet toch beginnen afsterven, waardoor ik een eerste amputatie heb moeten ondergaan. Bloedklonters hebben vorig jaar tot een tweede amputatie geleid. Ik kon mijn job niet langer doen, want het was fysiek niet meer mogelijk. Het team hier in UZ Gent helpt mij nu om ander werk te vinden, maar da’s niet zo gemakkelijk. Via GTB probeer ik ergens een stage te doen, zodat ik aan werkgevers kan bewijzen dat ik het kan. Ik heb een beperking, maar daar blijft het dan ook bij.”

Sofie: “Er is nog werk aan de winkel bij werkgevers. We staan al veel verder dan 10 jaar geleden, maar zoals Giovanni aangeeft is het nog altijd niet gemakkelijk. We moeten echt inzetten op stages om te tonen dat een persoon meer is dan zijn beperking.”

(©Christophe Vander Eecken / Imagestories)